|
دوستت دارم
بچه ها شوخی شوخی به گنجشکها سنگ میزنند ولی اونا جدی جدی میمیرند... آدما شوخی شوخی زخم زبون میزنند ولی قلبها جدی جدی می شکنن. تو شوخی شوخی به من لبخند زدی ولی من جدی جدی عاشقت شدم تو شوخی شوخی منو فراموش میکنی ولی من جدی جدی بی تو میمیرم هر وقت تونستی برفو سیاه کنی پر کلاغو سفید کنی آ تیشو بوس کنی توی آب نفس عمیق بکشی میتونم فراموشت کنم
گفت:زندگی.زندگی کردم.دیدم زیباست اما میسوزاند. به عشق گفتم:این چه رسمیست؟از تو زیباتر کیست؟گفت:دوستی .
با خبر باش كه دنياي مني شاديت شادي من غصه ات غصه من قلب من خانه تو می دانم که دوستت دارم. و به همین دلیل شعرهایم و تمام گلهای رز دنیا را به تو هدیه می کنم .تقدیم با عشق ...تقدیم با بهترین آرزوها ...به تمام هستییم ...........پس بدان که دوستت دارم
تو همونی که توی خاطر من موندگاری و می مونی همیشه تو خودت بهتر از هر کی می دونی واسه من هیچ کسی مثل تو نمی شه خانه تو قبله من
+
نوشته شده در سه شنبه سوم آذر 1388ساعت 0:42 قبل از ظهر توسط سارا
|
زندگی
زندگی یعنی تجربه زندگی یعنی گذشت There are moments in life when you miss someone كلمه ها عقاید شكل گرفته و افكار بیان شده هستند به عبارت ساده آن چه می گویی فكری است كه بیان می شود. كلمه ها و اندیشه ها دارای امواجی نیرومند هستند كه به زندگی و امورمان شكل می دهند. اگر یك كارگر بی سواد بتواند یك اصطلاحی را در دنیا شایع كند؛ پس من و تو، ما و شما به طور حتم می توانیم استفاده از كلمه ها و اصطلاح های مثبت را در سطح كل ایران گسترش داده و انرژی مثبت را بین همه پخش كنیم. فكر می كنید چرا حضرت محمد می فرمایند : "فرزندان خود را به نام های نیك خطاب كنید" امروزه ثابت شده كه كلمات منفی نیروی منفی به سمت شخص می فرستند و او را به سمت منفی و بیماری سوق می دهند! به طور مثال وقتی به ما می گویند خسته نباشی دراصل خستگی را به یادمان می آورند و ناخودآگاه احساس خستگی می كنیم (با خودتان امتحان كنید) اما اگر به جای آن از یك عبارت مثبت استفاده شود نه تنها نیروی از دست رفته، ترمیم و خستگی جسم را از بین می برد بلكه نیروی مثبت و سازنده ای را به افراد هدیه می دهیم. مثال: به جای پدرم درآمد؛ بگوییم : خیلی راحت نبود به جای خسته نباشید؛ بگوییم : خدا قوت به جای دستت درد نكنه ؛ بگوییم : ممنون از محبتت، سلامت باشی به جای ببخشید مزاحمتون شدم؛ بگوییم : از این كه وقت خود را در اختیار من گذاشتید متشكرم به جای لعنت بر پدر كسی كه اینجا آشغال بریزد ؛ بگوییم: رحمت بر پدر كسی كه اینجا آشغال نمی ریزد به جای گرفتارم؛ بگوییم : در فرصت مناسب با شما خواهم بود به جای دروغ نگو؛ بگوییم : راست می گی؟ راستی؟ به جای خدا بد نده؛ بگوییم : خدا سلامتی بده به جای قابل نداره؛ بگوییم : هدیه برای شما به جای شكست خورده؛ بگوییم : با تجربه به جای مگه مشكل داری؛ بگوییم : مگه مسئله ای داری؟ به جای فقیر هستم؛بگوییم : ثروت كمی دارم به جای بد نیستم؛ بگوییم : خوب هستم به جای بدرد من نمی خورد؛ بگوییم : مناسب من نیست به جای مشكل دارم؛ بگوییم : مسئله دارم به جای جانم به لبم رسید؛ بگوییم : چندان هم راحت نبود به جای فراموش نكنی؛ بگوییم : یادت باشه به جای داد نزن؛ بگوییم : آرام باش به جای من مریض و غمگین نیستم؛ بگوییم : من سالم و با نشاط هستم به جای غم آخرت باشد؛ بگوییم : شما را در شادی ها ببی شما هم میتوانید به این لیست مواردی رو اضافه كرده و برای دیگران بفرستید... وقتی بعد از مدتی همدیگر را میبینیم، به جای توجه كردن به نقاط ضعف همدیگر و نام بردن از آنها مثل: بهتر است بگوییم : "سلام به روی ماهت"، "چقدر خوشحال شدم تو را دیدم"، و ... عبارات دیگری كه نه تنها بیانگر نقاط ضعف طرف مقابل ما نیست بلكه نوعی اعتماد به نفس را به مخاطبمان القاء میكند. البته اگر اصراری نداشته باشیم كه حتماً درباره ی همدیگر اظهار نظر كنیم، وگرنه میشود كه درباره ی موضوعات مشترك، البته در محوریت مثبت با هم صحبت كنیم
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم مهر 1388ساعت 0:24 قبل از ظهر توسط سارا
|
یکى از اوصاف ماه مبارک رمضان که در برخى از روایات و ادعیه به آن تصریح شده است، صفت «مبارک» است. تعدادی از این روایات عبارتند از:
1- روایت رسول اکرم (ص) قال رسول الله (ص): «قد جائکم شهر رمضان، شهر مبارک، شهر فرض الله علیکم صیامه...» رسول خدا (ص) فرمود: ماه رمضان به سوى شما آمد، ماه مبارک، ماهى که خداوند روزه اش را بر شما واجب کرده است... (تهذیب الاحکام، ج 4، ص 152) 2- روایت امیرالمؤمنین از خطبه حضرت رسول عن الامام على (ع) قال: ان رسول الله (ص) خطبنا ذات یوم فقال: «ایها الناس انه قد اقبل الیکم شهر الله بالبرکه والرحمه والمغفره...» از امام على (ع) روایت شده که فرمود: روزى رسول خدا (ص) چنین فرمود: «مردم، ماه خدا همراه با برکت و رحمت و مغفرت به شما روى آورده است...» (وسایل الشیعه، ج 7، ص 227) 3- روایت سلمان از حضرت رسول عن سلمان الفارسى قال: خطبنا رسول الله (ص) فى آخر یوم شعبان فقال: «قد اظلکم شهر رمضان شهر مبارک، شهر فیه لیله القدر خیر من الف شهر...» در گزارشى از سلمان فارسى آمده است: رسول خدا (ص) در آخرین روز ماه شعبان براى ما سخنرانى کرد و چنین فرمود: ماه رمضان، ماهى مبارک، ماهى که در آن ماه، شب قدر که از هزار شب برتر است، سایه خود را بر شما گسترده است... (مستدرک الوسایل، ج 7، ص 429) 4- روایت رسول اکرم (ص) عن رسول الله (ص) انه کان یدعو اول لیله من شهر رمضان: «الحمد الله الذى اکرمنا به ایها الشهر المبارک...» از رسول خدا (ص) روایت شده که آن حضرت همیشه در شب اول ماه رمضان این گونه دعا مى خواند: حمد و سپاس خدایى را که ما را به تو اى ماه مبارک کرامت بخشید...(مستدرک الوسایل، ج 7، ص 446) 5- روایت امام صادق (ع) عن الصادق (ع) انه کان یقول فى آخر لیله من شعبان واول لیله من شهر رمضان: «اللهم ان هذا الشهر المبارک الذى انزلت فیه القرآن وجعلته هدى للناس وبینات من الهدى والفرقان قد حضر...» از امام صادق (ع) روایت شده که آن حضرت در آخرین شب ماه شعبان و در نخستین شب ماه رمضان این دعا را مى خواند: بارالها! این ماه مبارک را که در آن قرآن، براى راهنمایى مردم، نشانه هدایت و جداکننده حق و باطل فرو فرستاده شد، فرا رسید... (الاقبال بالاعمال الحسنه (اقبال سید بن طاووس) باب 3 فصل 4) ماه رمضان است و صفا آمده است
بیا به خانه ما خوشتر از گلستان است
چون خنده جام است درخشیدن خورشید
به امید قبول طاعات و عبادات همه شما دوستان گرامی
+
نوشته شده در شنبه سی و یکم مرداد 1388ساعت 1:36 قبل از ظهر توسط سارا
|
کاش ميدونستي که چقدر سخته
کاش ميدونستي که چقدر سخته چقدر سخته گفتن اون چيزي که درون ماست !!
چقدر سخته قبول اينکه دلت ديگه مال خودتت نيست
چقدر سخته باور اينکه اوني رو که مي خواستي براي هميشه تنهات گذاشته !!
چقدر سخته باور اينکه ديگه اونو نبيني !!
چقدر سخته قبول اينکه تموم لحظه لحظه زندگيت پوچ بوده !!
چقدر سخته که لحظه هات رو فقط با خيلات اون پر کني نه با حضورش!!
چقدر سخته خاطراتت رو مرور کني وقتي مي دوني که آخرش بدجوري تلخه!!
چقدر سخته قبول اينکه دنيات پر از آدمايي شده
که احساست نمي کنن!!
چقدر سخته قبول اينكه... اين كه تنهام گذاشتي ورفتی !! تو چشماي کسي که تمام عشقت رو ازت دزديد و به جاش يه زخم هميشگي به قلبت هديه داد، زول بزني و بجاي اينکه لبريز کينه و نفرت شي حس کني که هنوزم دوستش داري!
خيلي سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي بفهمه ...
خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني ، بعد بفهمي دوست نداره ...
خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدي ، اما اون بگه : ديگه نمي خوامت عاشقیفتم دوستت دارم. گفتي اگه يه روز نبينمت ميميرم، گفتم من فقط
خيلي سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي بفهمه ... خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني ...
خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيري ...
خيلي سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي ...
خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني ، بعد بفهمي دوست نداره ... خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدي ، اما اون بگه : ديگه نمي خوامت
خيلي سخته اون کسي که گفت واسه چشات ميميره
بره و ديگه سراغي از تو و نگات نگيره
اما وقتي که بهار شد يه جوري ازش جدا شي
وسط راه اما از عشق يه کمي ترسيده باشي خيلي سخته بري يک شب واسه چيدن ستاره ولي تا رسيدي اونجا ببيني روز شد دوبارهکاش
دلت بخواد سرت رو باز به ديواري
تکيه بدي، که يکبار زير آوار غرورش همه وجودت له شده !
کاش ميدونستي که چقدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني، اما وقتي که ديديش هيچي جز سلام نتوني بگي !
کاش ميدونستي که چقدر سخته وقتي پشتت بهشه ، دونه هاي اشک گونه هاتو خيس کنه ، اما مجبور باشي که بخندي تا نفهمه که هنوزم دوستش داري !
کاش ميدونستي که چقدر سخته که گل آرزوهاتو تو يه باغ ديگري ببيني ، و هزار بار تو خودت بشکني و اونوقت آروم زير لب بگي :
گل من باغچه نو مبارک ....! فاجعه رخ داده دلم بوي خيانت و فريبه سخته باور حضورش توي آغوش غريبه در به درم تو کوچه ها
پريده خواب از سر من
کجا نشسته پيش کي ؟
پاره تن نفرت من ؟
از نفس افتاده دلم
رو جاي پاي گريه هام
بسته کمر به مرگ تو هامدلهره خاطره
جون به لب و بي خبرم منتظر رسيدنت خدا خدا کن که يه وقت
نب لو چشام ينمت ببين چي آورد به سرم
غرق به خونش مي کنم
اگه بياد دور و برم لعنت به تو اي بي خدا
رو تن کي خواب ميبيني؟
توي هوس برون کي
امشبو تا صبح ميموني؟ تنها ترين عابر شب تو کوچه هاي هرزگي
شايد به فردا نکشم از اين همه دلواپسي خدا بکش پاتو کنار از شب طوفاني من زخمي ام از غرورمو مردنشه دواي من
توي آغوش کدوم غريبه اي؟
که هواي عاشقي زد به سرت؟ شو تا صبح پيش کي سر مي کني؟
سر و پات بوي هوس ميده تنت .... حالا مي فهمم که از عشق تا نفرت يه تار مو فاصله است يعني چي !
چقدر سخته که عشقت روبروت باشه نتونی همصداش باشی
چقدر سخته که یک دنیا بها باشی که نتونی رها باش
چقدر سخته که بارونی بشی هر شب نتونی آسمونباشی
چقدر سخته که زندونی بمونی بی درو دیوار نتونی همزبون باشی
چقدر سخته که عشقت آسمون باشه ولی آسون بگن چنده
چقدر سخته کلامت ساده پرپر شه نتونی ناجیئش باشی
چقدر سخته که رفتن راه آخر شه نتونی راهیش باشی
چقدر سخته تو خونت عین مهمون شی بپوسی"خسته ویرون شی
چقدر سخته دلت پر باشه ساکت شی ولی تو سینه داغون شی
چقدر سخته که یک دنیا صدا باشی ولی از صحنه خوندن جدا باشی
چقدر سخته که نزدیک خدا باشی ولی غرق ادا باشی
چه بدبخته قناری که بخونه" امارویاش حس بیرون چه بدبخته گلی که که مونده تو گلدون"غمش یک قطره بارون چه بدبخته قناری که بخونه" امارویاش حس بیرون
خيلي سخته که بغض داشته باشي ، اما نخواي کسي بفهمه...
خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کني... خيلي
سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيري...
خيلي سخته که (روز تولدت)، همه بهت تبريک بگن، جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي...
خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني، بعد بفهمي دوست نداره...
خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدي، اما اون بگه : ديگه نمي خوامت
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم مرداد 1388ساعت 0:37 قبل از ظهر توسط سارا
|
این شعر نیست
این شعر نیست کلام نیست متن حاشیه بر اوراق یک دفتر خاطرات نیست این حقیقت است حقیقتی افسانه ای ... که بارها افسانه ام با تو به حقیقت پیوست از تو سر شار شد از تو جانی دوباره گرفت از نفسهای گرم تو از صداقتهای گفتار تو بمــان ... با شمارش نفسهایت ... بمان با من بمـــان  میبینی میشنوی دیگر من هرگز سکوت نکرد ه ام ...! ساکن نمانده ام! وشب را در تلاوت روز خواندم ... در ازای ماندنت ... ماندم ... ای سنگ صبور آتشکده ای د ل سخت تنهای من برایت شمع خواهم شد آب میشوم اشک میشوم خاک میشوم و بارانی ترین روزها میشوم آفتابی میشوم سخت میشوم نرم می شوم شوق میشوم پاک میشوم همان گونه که میخواهی ... و تو پیش از اینها برایم خواسته بودی همان میشوم که هم اکنون ماندنم را در خود به جستجوی تو گشتم در افسانه نبودی در آب نبودی در ستاره نبودی در خاک نبودی در شب نبودی که در دل بودی و این صداقت بی پایان تو ..! در کشمکشهای گفتن های تو در آتشکده این دل به زنجیر در آمدهء تو .... باز تداعی تکرار شد صداقت گفتار شد حماقت نیست عشق است ... و عشق است و دوست داشتن ...! نه دردست قلب عروسکی بلکه در دستان محبت های تو! بگو با من از من، با من از خود، با من از ماندن بگو...! با من از شمارش نفسهایت ...! ۶هفته گذشته است و ... و من .... و من و انتظار .... 
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم مرداد 1388ساعت 0:58 قبل از ظهر توسط سارا
|
ممنونم از همتون
سلام به همه شما آبجی ها و داداشی های گلم
 اما افسوس که ذره ای از غم کهنه ای که در خانه دلم لونه کرده کاسته نشد
من آن تك برگ خشكيده ام كه ميميرم زه بی آبی ولی با خفت وخواری پی شبنم نمی گردم
شما با اومدنتون به این کلبه حقیر عشق رو به من هدیه میدین و دوستی رو یادآوری می کنید پس ای دوست باز هم در انتظارم و من غریبه دیروزم و اشنای امروز و فراموش شده فردا... نفرين به اون کسايی که روي دلا پا می ذارن تا که مي بينن عاشقی ميرن و تنهات می ذارن نفرين به آدماييی که تو سينه ها دل ندارن عاشق عاشق کشن ، رحم و مروت ندارن آری.... نازم به ناز كسي كه ننازد به ناز خويش مرا به حال نازفروشان خيالي نيست
آری..دلتنگم دلتنگ دلی هستم که در کودکی در سینه ام به آرامی ثانیه هارو میگذروند ولی افسوس .........خنجر خورد و تیکه تیکه شد من پریشان دیده می دوزم بر او بی صدا نالم که: اینست آنچه هست خود نمی دانم که اندوهم ز چیست زیر لب گویم چه خوش رفتم ز دست
من كه ميدانم شبي عمرم به پايان ميرسد نوبت خاموشي من سهل وآسان ميرسد من كه ميدانم به دنيا اعتباري نيست بين مرگ وآدمي قول وقراري نيست
تو چی بازم میای پیش آبجیت؟؟؟ 
وقتی که خاکم می کنند بهش بگین پیشم نیاد
بگین که رفت مسافرت بگین شماره ای نداد
یه جور بگین که اخرش از حرفاتون حول نکنه
طاقت ندارم ببینم به قبر من نگاه کنه
دونه به دونه عکسامو بردارید اتیش بزنید
هر چی که خاطره دارم برید و از بیخ بزنید
نذارید از اسم منم یه کلمه جا بمونه
نمی خوام هیچ وقت تنمو تو گورم بلرزونه
برو اتیش به قلب من نزن
بذار نگاهت از یادم بره
بذار واسه همیشه قلب من
چال بشه با من کلی خاطره
برو نمی خوام ببینی خونه من خالی شده
همدم من به جای تو ریگای پو شالی شده
اون که می گفت می مرد واست دیدی راس راسی مرد
رفت و همه خاطرشم به خاطرت برداشت و برد
بهش بگین نشست به پات بهش بگین نیومدی
بگین هنوز دوست داره با اینکه قیدشو زدی
نشونی قبر منو بهش ندین خوب میدونم
میاد جای همیشگی سر قرار تو رود خونه
خدايا گر تو درد عاشقي مي کشيدی تو هم زهر جدايي را به تلخي مي چشيدي تو هم چون من به مرگ آرزوها مي رسيدي پشيمون مي شدي از اين که عشق رو آفريدي
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم مرداد 1388ساعت 0:48 قبل از ظهر توسط سارا
|
به خاطر تمام
به خاطر تمام آن حقایقی که چشمانم را به روی آنها گشودی به خاطر تمام لذتی که به زندگیم بخشیدی به خاطر تمام خطاهایی که اصلاح کردی به خاطر تک تک رویاهایی که به واقعیت تبدیل کردی به خاطر تمام عشقی که به تو داشتم همواره سپاسگزارت خواهم بود عزیزم تو همانی که مرا سرپا نگه داشتی ونگذاشتی هرگز سقوط کنم تو همانی که در گذر از این همه یارم بودی تو توانم بودی آنگاه که ناتوان بودم صدایم بودی آنگاه که نمی توانستم سخن بگویم چشمانم بودی آنگاه که نمی توانستم ببینم تو تنها خوب ترین چیزهایی را که در من بود،می دیدی آنگاه که توان برخاستن نداشتم دستم را گرفتی به من ایمان دادی، چرا که باور داشتی همانم که هستم چون دوستم داشتی تو مرا بال و پر و توان پرواز دادی دستم را گرفتی تا به آسمان بیاویزم باورم را از دست دادم ،تو آنرا به من بازگرداندی گفتی ستاره ای نیست که نتوان به آن رسید در کنارم ایستادی تا توانستم سر بلند کنم من عشق تو را داشتم، تمام آن را به خاطر تک تک روزهایی که به من هدیه دادی، سپاسگذارم شاید من آن قدرها ندانم اما میدانم اینها حقیقت دارد خوشبخت بودم چون دوستم داشتی همواره در اختیارم بودی نسیم پر مهری که مرا با خود می برد چراغی در ظلمت که نور عشق تورا بر زندگی ام تاباند تو الهامبخش من بوده ای و در میان دروغها ، حقیقت بودی دنیایم بخاطر " تو " جای بهتری است چون تو دوستم داشتی 
+
نوشته شده در دوشنبه نوزدهم مرداد 1388ساعت 2:18 قبل از ظهر توسط سارا
|
با تو باشم
هر شب حضورت را در کلبه خیال خویش می آورم، وجودت را با تمام هستی باقیمانده در نهانخانه قلبم نهان می کنم ، چشم هایم را باز نمی کنم تا شاید بتوانم تصویرت را بر روی پلک های بسته ام حک کنم ، اما باز هم جای تو خالی است...
به دیدار تو شادم
+
نوشته شده در جمعه شانزدهم مرداد 1388ساعت 10:53 بعد از ظهر توسط سارا
|
من همونم
میلاد با سعادت منجی دو عالم مبارک باد من همون تنهاترينم که دلم رو به عشق تو سپردم
تو همون اميد بودنی که به اميد تو هنوز نمردم من همون خيلی ديوونم که هميشه عاشقت ميمونم تو همون معشوق نابی که روز و شب اسمتو ميخونم من همون خسته ترينم که ديگه طاقت دوريتو ندارم تو همونی که آرزومه دست تو دست گرم تو بذارم من همون دريای دردم که ميخوام دورت بگردم تو همونی که اگه بخندی منم با خنده هات ميخندم من همون عاشق ترينم که اگه بخوای واست ميميرم تو همون فرشته نجاتی که يه روز ميای و نميذاری من بميرم من همون بدون ماهم که حتی ستاره هم ندارم تو همون ماه و ستارم که با تو ديگه هيچی کم ندارم
+
نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم مرداد 1388ساعت 10:58 بعد از ظهر توسط سارا
|
بس شنیدم
بس شنیدم داستان بی کسی بس شنیدم قصه دلواپسی قصه عشق از زبان هر کسی گفته اند از نی حکایتها بسی حال بشنو از من این افسانه را داستان این دل دیوانه را چشم هایش بویی از نیرنگ داشت دل دریغا!!!!!!!!!!!!!! سینه ای از سنگ داشت با دلم انگار قصد جنگ داشت گویی از با من نشستن ننگ داشت عاشقم من عاشقم من قصد هیچ انکار نیست لیک با عاشق نشستن عار نیست کار او آتش زدن من سوختن بر دل شب چشم بر در دوختن من خریدن ناز او نفروختن باز آتش در دلم افروختن سوختن در عشق را از بر شدیم آتشی بودیم و خاکستر شدیم از غم این عشق مردن باک نیست خون دل هر لحظه خوردن باک نیست آه می ترسم شبی رسوا شوم بدتر از رسواییم تنها شوم وای از این صید و آه از آن کمند پیش رویم خنده پشتم پوزخند بر چنین نا مهربانی دل مبند دوستان گفتند و دل نشنید پند خانه ای ویرانتر از ویرانه ام من حقیقت نیستم افسانه ام گرچه سوزد پر ولی پروانه ام فاش می گویم : که من دیوانه ام تا به کی آخر چنین دیوانگی پیلگی بهتر از این پروانگی گفتمش آرام جانی گفت: نه گفتمش شیرین زبانی گفت: نه گفتمش نا مهربانی گفت: نه می شود با من بمانی گفت: نه دل شبی دور از خیالش سر نکرد گفتمش افسوس او باور نکرد خود نمیدانم خدایا چیستم یک نفر با من بگوید کیستم بس کشیدم آه از دل بردنش آه اگر آهم بگیرد دامنش با تمام بی کسی ها ساختم وای بر من ساده بودم باختم دل سپردن دست او دیوانگیست آه غیر از من کسی دیوانه نیست گریه کردن تا سحر کار من است شاهد من چشم بیمار من است فکر می کردم که او یار من است نه!!!!!!! فقط در فکر آزار من است نیتش از عشق تنها خواهش است دوستت دارم دوروغی فاحش است یک شب آمد زیر و رویم کرد و رفت بغض تلخی در گلویم کرد و رفت مصب او هر چه بادا باد بود خوش به حالش که اینقدر آزاد بود بی نیاز از مستی می شاد بود چشم هایش مست مادر زاد بود یک شبه از عمر سیرم کرد و رفت یک شبه از عمر سیرم کرد و رفت من جوان بودم پیرم کرد و رفت
+
نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم مرداد 1388ساعت 0:54 قبل از ظهر توسط سارا
|
|
این وبلاگروتقدیم می کنم به تک فرزندم مهدی که بعد خدا دوستش دارم آموخته ام كه: عشق مركب حركت است نه مقصد حركت نه زمان . .
پست الكترونيك
مارال عزیزمممممممم
هفته اوّل آذر 1388 درموردعشق جدایی عاشقانه  آرشيو موضوعيهیچکس به اندازهء تو منو تو غصه جا نذاشت پيوندهاي روزانهhapashi200455@rocketmail.com داداش مجید گلم داداش عرفان آرشيو پيوندهاي روزانه طراح قالب
Aref Moradi
|
به خاطر تمام آن اوقاتی که در کنارم بودی
